De rem erop
Waar mijn vorige blog stopte, ging het verhaal diezelfde dinsdag eigenlijk alweer verder. ’s Middags appte ik Eric dat mijn knie niet in orde was. Normaal gesproken sta ik op dinsdag op het veld, maar ik voelde zelf al aan dat dát geen goed idee zou zijn. Dat zegt iets. Ik zal niet snel uit mezelf zeggen dat iets niet kan. Liever train ik door, pas ik iets aan of probeer ik er nog iets van te maken. Niet per se mijn meest verstandige eigenschap. Dit voelde niet als een kwestie van even loskomen. Bij iedere stap voelde ik mijn knie. Ook in rust zat er een zeurende pijn en bij impact was het gewoon niet oké.
Een reactieve knie
Die dinsdagavond sprak ik met Eric af in de zaal en checkte hij mijn knie. Er zat weer vocht in, de beweeglijkheid ging stroef en de beweging van extensie naar flexie ging moeizamer dan normaal. We begrijpen beiden niet zo goed waar deze forse reactie vandaan komt. We trainden nauwelijks. De belasting moest er even af, omdat ik mijn knie zo rustig mogelijk wilde hebben voor de testen aan het einde van die week. Eric maakte daags voor de testen ook nog een echo om te kijken of er iets speelt. Wat opviel, was dat er opnieuw reactiviteit zichtbaar was in het vetlichaam van Hoffa. Ook lateraal zit er vocht en is het niet helemaal rustig. Dat verklaart in ieder geval deels wat ik voel. Ik ben weer gestart met naproxen en paracetamol. Verstandig, nodig, maar ook een beetje balen. Ik probeer er niet meteen een verklaring aan te hangen, maar mijn gevoel zegt wel dat er iets speelt waardoor structuren in mijn knie irriteren. Bewijs heb ik niet, herkenning wel. En daar word je na vier operaties toch een tikkeltje alert van.
Knie check-up in voorste kruisband revalidatie
Vrijdag stond mijn knie check-up gepland bij Niels Langens van FysioSupport in Mill. FysioSupport, gekoppeld aan kliniek ViaSana, is een praktijk waar veel patiënten van buitenaf komen om uitgebreid te testen in hun voorste kruisbandrevalidatie. De knie check-up is breed opgezet en kijkt naar meerdere onderdelen die belangrijk zijn in de terugkeer naar sport.
Het programma bestaat normaal gesproken uit een gesprek over het verloop van je herstel, krachtmetingen zoals Biodex en isometrische testen van onder andere quadriceps, hamstrings en glutes, performance testen met force plates zoals squats, countermovement jumps en drop jumps, hoptesten én aandacht voor de mentale kant van herstel, onder andere met de ACL-RSI vragenlijst.
Kortom: niet alleen ‘hoe sterk is je knie?’, maar ook: hoe beweeg je, hoe verdeel je kracht, hoe land je, hoe reageert je lijf en waar zit je mentaal in het proces? Allemaal zaken die belangrijk zijn als je terug wilt naar sport.
Toch testen
Ondanks de staat van mijn knie wilde ik per se naar mijn testmoment. Uiteindelijk heb ik zelf besloten om het door te laten gaan. De testen waren al een keer verzet en mede doordat ik mijn traject zo open deel, vond ik het lastig om ze nog een keer uit te stellen. Ik had ernaar uitgekeken, erover geschreven en mensen leefden mee. Er is niemand die iets van mij verwacht. Het gevoel dat ik met iets concreets moest komen voor mijn lezers zat vooral zo ingeprent in mijn eigen hoofd.
Ik weet natuurlijk ook dat een reactieve knie niets zegt over mijn inzet of hoe graag ik dit wil. Toch voelde het op dat moment anders. Dus ging ik gewoon naar FysioSupport. Met naproxen, paracetamol en een knie die allesbehalve rustig was.
Een aangepast testprogramma
Niels heeft mijn knie voor het testen eerst zelf uitgebreid beoordeeld. Er werd gekeken naar mijn klachtenbeeld en naar wat qua testen op dat moment verantwoord was. Gezien de reactie in mijn knie was het volledige programma niet passend. Dat hadden we van tevoren ook al afgesproken. Dus geen Biodex en geen hoptesten. Testen moet betrouwbare informatie opleveren en geen onnodige reactie veroorzaken. Niels was daar, terecht, heel voorzichtig mee. We hebben daarom een beperkt programma gedraaid.
Mijn quadricepskracht is isometrisch getest in 90 graden. Daarnaast hebben we met de force plates van Kinvent gekeken naar squats tot 90 graden en 60 graden. Daarmee konden we onder andere beoordelen hoe ik mijn gewicht verdeel en hoe symmetrisch ik beweeg.
Ook heb ik geprobeerd om countermovement jumps te maken. Het ziet er op beeld beter uit dan het voelde. Vooral bij het landen deed het zeer en ook dat bekende gevoel van ‘ergens doorheen moeten’ was er. Daardoor kon ik niet voluit gaan en mijn gewicht netjes over beide benen verdelen, waardoor de test onbetrouwbaar was.
Wat we wél konden meten
Gelukkig kwam er uit het aangepaste programma ook genoeg waardevolle informatie. Mijn quadricepskracht in 90 graden is dik op orde. Mijn geopereerde been kwam in die hoek zelfs sterker uit de test dan mijn niet-geopereerde been. Daarin heb ik buitengewoon goede progressie geboekt. Hard work pays off. Zeker als ik dit vergelijk met de laatste LSI-test die ik in februari bij Eric deed, is mijn basis echt sterker geworden. Top!
Ook bij de squats liet ik zien dat ik goed symmetrisch kan bewegen. Ik verdeelde mijn gewicht netjes over beide benen. In het eerste setje zette ik links nog iets meer kracht, maar bij een herhaling, met een tip van Niels en met wat meer bewuste aandacht kon ik dat nog beter verdelen.
Waarom testen in voorste kruisband revalidatie waardevol is
Natuurlijk had ik liever de volledige knie check-up gedaan. Ik had graag willen weten hoe ik ervoor sta op de Biodex, bij hoptesten, landingen en alle andere onderdelen. Ik heb die hoptesten ook al eens gedaan met Eric. Dat was echt niet verkeerd.
Met wat we wél hebben getest, was de uitkomst voor nu prima. Mijn kracht is goed. Mijn squatpatroon is goed. Mijn symmetrie is beter dan ik had verwacht. De countermovement jump zegt nu vooral dat mijn knie nog te geïrriteerd is om eerlijk te kunnen beoordelen hoe ik spring en land.
De reactie achteraf
Na het testen en eenmaal thuis pakte mijn knie weer de hoofdrol. Hij werd heet, dik en de pijn nam toe. Ik kon het vocht zo wegwrijven. Frustrerend, vooral omdat ik net weer wat vertrouwen begon op te bouwen. De veldtrainingen voor de vakantie voelden goed. Ik kreeg nog meer plezier in revalideren en meer geloof in de volgende stap. En dan zit je toch ineens weer met een knie die op elke prikkel lijkt te reageren. Het ene moment voelt terugkeer naar voetbal dichtbij. Het andere moment voelt zelfs normaal bewegen weer als gedoe. Dat vraagt even om schakelen. Niet in paniek raken, niet groter maken dan het is, maar ook niet doen alsof het niks is. Mijn knie vraagt nu om aanpassen.
Linksom, rechtsom of dwars erdoorheen
De testdag bij FysioSupport werd dus iets anders dan vooraf bedacht. Liever had ik een ander verhaal geschreven. Eentje met alle testen en scores die een goede uitgangspositie laten zien. Niemand heeft ooit gezegd dat de mooiste comeback ooit een rechte lijn zou zijn. Tell me about it. Ik ben blij dat ik toch ben gegaan, omdat de metingen die wél mogelijk waren, waardevolle informatie gaven.
De huidige situatie verandert uiteraard niets aan mijn doel. Het vraagt alleen opnieuw om geduld en realisme. Deze week blijf ik weg van het veld. De reactie moet eruit en daarna bouwen we rustig aan weer verder. De naproxen haalt inmiddels de scherpste randjes eraf en met wat rust voelt het alweer iets beter. Linksom, rechtsom of dwars erdoorheen: ik kom er wel.
